خنده كنان ميرود روز جزا دربهشت
هركه به دنيا كند گريه براي حسين
گر به عزاخانه اش ميروي آهسته رو
بال ملائك بؤدفرش عزاي حسين
_______________________
اين حسين(ع) كيست كه عالم همه ديوانه اوست
اين چه شمعي است كه جانها همه پروانه اوست
_______________________
اي وجودت عشق را معنا حسين
عالمي يك قطره تو دريا حسين
_______________________
عاقبت، مدفن ما دشت بلا خواهد شد
قبله سوم ما كرب و بلا خواهد شد
برف سهل است، اگر سنگ ببارد هر شب
مجلس گرم عزاي تو به پا خواهد شد
_______________________
در بحر حسین کاش ماهی باشیم
پاکیزه و طاهر از تباهی باشیم
یک عمر اسیر نفس بودیم ولی
این ماه بیا "حر ریاحی" باشیم
________________________
محرم آمد و ماه عزا شد ... مه جانبازی خون خدا شد
جوانمردان عالم را بگویید ... دوباره شور عاشوار به پا شد
________________________
باز محرم شدو دلها شکست ... از غم زینب دل زهرا شکست
باز محرم شد و لب تشنه شد ... از عطش خاک کمرها شکست
آب در این تشنگی از خود گذشت ... دجله به خون شد دل صحرا شکست
قاسم و لیلا همه در خون شدند ... این چه غمی بود که دنیا شکست
________________________
دل را اگر از حسين بگيرم چه كنم ... بی عشق حسين اگر بميرم چه كنم
فردا كه كسی را به كسی كاری نيست ... دامان حسين اگر نگيرم چه كنم
________________________
سعی کن حرص و طمع خانه خرابت نکند ... غافل از واقعه روز حسابت نکند
ای که دم می زنی از عشق حسین بن علی ... آنچنان باش که ارباب جوابت نکند
________________________
خیمه ماه محرم زده شد بر دل ما ... باز نام تو شده زینت هر محفل ما
جز غم عشق تو ما را نبود سودایی ... عشق سوزان تو آغشته به آب و گل ما