آرام باش! با توکل و تفکر که او زودتر از تو دست به کار شده، سپس آستين ها را بالا بزن، آنگاه دستان خداوند را مي بيني…
وقتي کسي تو را تنها گذاشت، نگران خودت نباش که بدون او چکار کني، شرمنده دلت باش که به تو اطمينان کرد!
در اين سراي بي کسي، کسي به در نمي زند
به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمي زند…
کوچکتر که بوديم، دل بزرگي داشتيم؛ بزرگتر که شديم، چقدر دلتنگيم!
درياي شورانگيز چشمانت چه زيباست
آنجا که بايد دل به دريا زد، همين جاست…
